Blogs Over Rouw

Na het overlijden van mijn man eind november 2017 bleef ik achter met onze zonen (nu 7 en 9 jaar oud). Ik ben gaan schrijven over dat immense verlies en de rouw in de hoop dat mijn blogs troost, herkenning of inzicht in (omgaan met) verlies zullen geven.

Death perfume

Wanneer iemand van wie je houdt is gestorven, lijkt diegene juist extra aanwezig. Althans zo voelt dat voor mij. Toen mijn man nog in leven was, vond ik het vanzelfsprekend dat ik hem dagelijks zag, dus hoefde ik niet continu aan hem te denken. Sinds hij overleden is, ‘draag’ ik hem overal mee naar toe. Zelfs nu, 22 maanden na zijn dood. Vrijwel elk uur van de dag is hij bij me, als een fantasiefiguurtje uit een boek dat op mijn schouder zit. Dat is niet altijd prettig, maar vervelend vind ik het ook zeker niet. Ik praat tegen hem, vraag hem om raad of wijs hem op mooie dingen die onze kinderen doen. Soms wil ik die aanwezigheid ook ruiken. Dan open ik de kledingkast, waar al zijn kleding min of meer nog hetzelfde hangt als twee jaar geleden. Ik begraaf mijn gezicht dan in een van zijn truien en zo sta ik enkele minuten bij de kledingkast te ruiken, te genieten, te missen, te wanhopen en te huilen.

 

Sinds kort is die geur echter verdwenen. Als ik daar teveel over nadenk krijg ik een zenuwinzinking. Want die geur heb ik nodig. Net als het figuurtje op mijn schouder. Het geeft me net het beetje kracht om op mijn benen te kunnen blijven staan. Mijn kinderen doen gelijksoortige pogingen die vertrouwde lucht bij zich te houden. Zij spuiten hun vaders aftershave en eau de toilette, waarvan we gelukkig nog zo’n vijf verschillende flesjes hebben, op hun lijf en kleding. “Even een papaluchtje op doen,” zeggen ze dan.

 

Laatst las ik over een Française die een manier had ontwikkeld om parfum te maken van de lichaamsgeur van je dierbare, zodat je die na diens overlijden nog bij je kan dragen. Dat lijkt me wat ver gaan, zo’n flesje Death Perfume, toch snap ik de gedachtegang maar al te goed. Ik maak me enigszins zorgen over het moment waarop mijn kinderen de laatste druppel uit alle flacons hebben gespoten. Koop ik dan een zelfde nieuwe geur? Maar zoals mijn jongste zegt: “Dan is het toch niet echt meer een papageurtje”. Ja daar heeft hij gelijk in. Dat flesje is niet door mijn mans handen gegaan, is niet meegereisd in zijn toilettas op onze vakanties en heeft niet altijd op de bekende plek in het badkamerkastje gestaan. De geur verdwijnt, de herinnering blijft.

Contact

Contact maken is de basis van alle communicatie! En contact met leuke mensen is meestal enorm inspirerend. Wil je weten of ik jouw verhaal kan vertellen? Heb je behoefte aan iemand die de kern van je bedrijf zichtbaar maakt? Iemand die goede content kan leveren in de vorm van blogs, persberichten, webteksten, interviews of andere artikelen? Contact me via mail  of bel 06 4040 7139

Ivanka Berretty-Eggly
d'Yserinckweg 134
Vijfhuizen